Onweer (squall line)

Soms gaan onweercellen zich organiseren in een lijnvorm. Meercellig onweer met lijnvorming is één van de vier onweertypes. De Engelse term "squall line" wordt vaak gebruikt (een "squall" is een plots opstekende rukwind die soms minuten lang kan aanhouden). Opdat lijnvorming ontstaat is er een belangrijk optillingsmechanisme nodig zoals een koufront of een convergentielijn. Zij kunnen niet alleen in de zomer maar ook in de winter voorkomen.

De verschillende koude daalstromen van de onweerscellen kunnen in sommige meteorologische situaties gaan samensmelten tot één groot "windstotenfront", beter bekend onder de Engelse term "gustfront" (gust = rukwind). Waar de koude lucht horizontaal uitstroomt aan de grond ontstaan soms zeer zware windstoten. De warme lucht aan de voorzijde wordt opgetild zodat nieuwe stijgstromen ontstaan. Een windstotenfront kan bij alle onweertypes voorkomen maar vooral bij squall lines zijn ze soms zeer uitgestrekt (mogelijk honderden km lang), zodat ze lijken op een koufront. Ze kunnen uren bestaan.

Lijnvormig onweer is vooral berucht om de valwinden die ontstaan door een ingewikkeld proces. Ook tornado's kunnen af en toe voorkomen. Er is gevaar voor grote hagelstenen en veel water op korte tijd.

 

 

De radar van Zaventem (Belgocontrol) toont een zeer actieve squall line op 26 mei 2009. Ten noordoosten van Gent is ook een supercel herkenbaar. Lokaal werden hagelbollen tot maar liefst 9 cm diameter geobserveerd.

Bij deze radarbeelden van 3 augustus 2008 ontstaat er een langgerekte lijn met onweersbuien en lokaal intense weersomstandigheden. In het Franse dorpje Hautmont, vlakbij de Belgische grens ten zuiden van Mons, ontwikkelde er zich een vernietigende tornado.